Pomama za izgradnjom golemih betonskih spomenika i podizanjem visokih inoks jarbola s višemetarskim zastavama je najobičniji politički marketing za glasače.
Političari ne žale potrošiti na to novac jer su shvatili da im donosi odličan politički marketing. Naš narod voli se diviti spomenicima i visokim blještavim inoks jarbolima s lepršavim višemetarskim zastavama.
Ne voli čitati knjige.
Zato politika nema sluha za finansijsku podršku naučno-istraživačkim projektima i objavljivanju knjiga kao njihovih očekivanih rezultata. Ta podrška ne ostvaruje takav politički marketing kao izgradnja spomenika i jarbola sa zastavama koje vjetar podere i obično ostanu samo trolje od njih na sjajnim jarbolima. Podrškom za neku knjigu promoviše se njen autor, a ne političari, pa zato oni i ne mare bez obzira koliko su knjige vrijednije od spomenika i zastava.
Za knjigu “Rat u srednjoj Bosni 1992-1994. godine” dobio sam minimalnu finansijsku podršku u odnosu na njen ukupan trošak, a i to zahvaljujući samo ličnom i upornom zalaganju generala Fikreta Ćuskića. Većina onih koji su njemu obećali da će podržati štampanje knjige su slagali kao, naprimjer, Esad Crnica vječiti direktor direktor Direkcije za boračka pitanja SBK (stranački čovjek).
Ta knjiga je najpotpunija ratna biografija generala Mehmeda Alagića (iako nije o njemu pisana) u kojoj su naučno oborene sve teze hrvatske propagande o njemu kao ratnom zločincu. I ne samo o Mehmedu Alagiću nego o većini ratnih starješina ARBiH u srednjoj Bosni, Konjicu, Prozoru, Jablanici… Za tu knjigu nisam dobio čak ni odgovor na molbu za finansijsku podršku Refika Lende tadašnjeg načelnika opštine Novi Travnik koji sam veoma iscrpno istražio i opisao. I nije on jedini načelnik neke srednjobosanske opštine koji me ignorisao (podržali su samo načelnici Jajca, Travnika, Busovače i Tešnja).
Nakon reakcija HDZ u vezi sa spomenikom Mehmedu Alagiću na Ljutoj gredi javljaju mi se neki likovi i traže da im dam kakav dokument o njemu kojim bi odgovorili.
Ne dam!
Na mom radu nećete se u medijima kofrčiti kao zaštitnici lika i djela generala Alagića i ARBiH!
Čitajte moju knjigu, pa sami izvlačite tražene dokumente.
Moja knjiga nije spomenik samo Mehmedu Alagiću nego svim ratnim starješinama i borcima srednje Bosne i ARBiH u cijelini.
Svakako da podržavam izgradnju spomenika komandantima i borcima ARBiH, ali i osuđujem potpuno ignorisanje podrške naučno-istraživačkim projektima koje smatram podjednako značajnim.
Možda i važnijim.
Betonske spomenike ne možemo trpati po bibliotekama (domaćim i inostranim). Iz spomenika nećemo naučiti ništa, a ni naše naredne generacije. Za jedan spomenik može se istražiti i napisati bar deset dobrih knjiga. Podrška naučno-istraživačkim projektima i štampanju knjiga ni u najmanjoj mjeri ne može oštetiti fondove i budžete za izgradnje spomenika i jarbola.
Podijelio sam besplatno daleko veću materijalnu vrijednost u broju knjiga nego sam za njihovo objavljivanje ostvario finansijsku podršku. Niko mi ne može prigovoriti da se time bavim zbog zarade. Većinu sredstava koje sam ostvario prodajom knjiga iskoristio sam da isplatim njihove troškove (knjigu “Jajce 1992: opsada i odbrana kraljevskog grada” štampao sam u potpunosti “na veresiju” u Fojnici, a za “Rat u srednjoj Bosni…imao sam 1/3 novca “za kapare” i to od Instituta za istraživanje zločina UNSA).
Stranke i političari se otimaju ko će negdje izgraditi spomenik i jarbol o kojima će mediji danima pisati što dokazuje da je jedina svrha politički marketing.
(Jajce Online/ S ličnog profila dr. sc. Amira Klike)
