Rusija ima toliko neobičnih i neobjašnjivih prirodnih lepota, da je teško sve ih nabrojati.

Jedno od takvih mjesta je Kurška prevlaka koja se nalazi u blizini Kalinjingrada.

Riječ je o 98 kilometara dugom, uskom pješčanom pojasu koji odvaja Kurski zaliv od Baltičkog mora. Jednim svojim dijelom on se nalazi na teritoriji Rusije, a drugim na teritoriji Litvanije.

Širina prevlake varira — od 400 metara u Rusiji u blizini sela Lesnoja, do 3.800 metara sjeverno od Nide u Litvaniji.

Formirana je pre 5.000 godina. Na Kurškoj prevlaci se nalaze najveće pokretne pješčane dine u Evropi. Prosječna visina dina iznosi 35 metara, a pojedine dosežu visinu i od 60 metara.

Ono što je fascinantno kod Kurške prevlake, jeste činjenica da se na tako malom prostoru nalaze potpuno suprotni oblici prirode.

Od pješčanih dina do četinarskih šuma, Kurška prevlaka kao da miri dva svijeta.

Upravo u dijelu koji obiluje drvećem i bujnom vegetacijom nalazi se još jedan neobičan prizor.

Riječ je o takozvanoj “Plešućoj šumi” koja se nalazi na 37. kilometru Kurške prevlake. Naime, zasađena kao i svako drugo, stabla borova u Kurškom nacionalnom parku iz nepoznatog razloga počela su da se uvijaju pri rastu i formiraju raznolike oblike.

Mišljenja naučnika o ovoj pojavi su različita, ali najverovatnije je da su stabla počela da se krive pod uticajem takozvanih borovih gusenica. Zapravo, gusenice napadaju mladice i hrane se njihovim pupoljcima, a oštećeno drvo u svom rastu biva primorano da se oslanja na bočne pupoljke. Tako se stablo formira u iskrivljeni oblik.

Bez obzira na uzrok nastanka ove pojave, činjenica je da “plešuća šuma” privlači veliki broj radoznalih posjetilaca.

Lokalno stanovništvo ima praksu da neobičnom drveću daje jednako neobična imena, a postoje i legende koje celu priču o Kurškoj prevlaci čine još privlačnijom.

Pored svega, zaposleni u nacionalnom parku se trude da strogo održavaju red i spriječe štetu drveća. Prilika da se vidi “pijano drveće” – kako ga još nazivaju – dobija se samo uz specijalnu dozvolu. Također, najneobičnije drveće je ograđeno kako bi se spriječila šteta na njihovim stablima.

Od 2000. godine Kurška prevlaka je na UNESKO popisu svjetske baštine.

 

(kurir.rs)